#7 Hoe verduurzaam je je kledingcast? | Sabine de Groot & Annemiek

Wist je dat de kledingindustrie een van de meest vervuilende sectoren ter wereld is? Tijd om eens kritisch naar je eigen kledingkast en koopgedrag te kijken! Wie jou daar goed bij kan helpen is Sabine de Groot. Iets meer dan een jaar geleden richtte zij Detox my wardrobe op. Annemiek vraagt haar het duurzame hemd van het lijf over sustainable en fair fashion!

#5 Circulaire economie | Rozanne Henzen & Thom

Rozanne Henzen is een oud-studiegenoot van Thom. Ooit waren ze vooral geïnteresseerd in kunst, maar nu staat bij allebei duurzaamheid toch echt op de eerste plaats! Thom verslond Rozanne’s boek De kleine Circulaire economie voor Dummies. In deze podcastaflevering laat hij zich verder inspireren op weg naar een duurzame, circulaire levensstijl!

#4 Zijn wij extreem? | Thom & Annemiek

In deze aflevering onderzoeken we of wij extreem in ons idealisme zijn. Thom was afgelopen weekend vrijwilliger bij de legale demonstratie van Extinction Rebellion. Hij overwoog ook deel te nemen aan het illegale protest, maar bedacht zich op het laatste moment. Wanneer ben je radicaal? Is het nodig om op extreme wijze je stem te laten horen?

#3 Idealistisch doen | Denise Citroen & Annemiek

Zeven jaar geleden leerde Annemiek Denise Citroen kennen. Denise is de initiatiefnemer van het project Open Joodse Huizen. Tijdens de vier jaar dat Annemiek voor dit project werkte leerde ze ontzettend veel. Denise is voor Annemiek een voorbeeld als het gaat om je idealen in de praktijk brengen. Vandaar de aflevering: idealistisch doen!

Verlaag lasten op arbeid voor werkgevers en werknemers

Gepubliceerd: Het Parool – 18 september 2020
Door: Femke Groothuis & Thom van Duuren

Over weinig onderwerpen bestaat zo’n grote consensus als over het belang van goed onderwijs. Het is het krachtigste instrument om gelijke kansen te bieden. Bovendien kan een land dat innovatie hoog op de agenda heeft niet zonder een eersteklas onderwijsbestel.

In de praktijk is in het onderwijs niet kwaliteit, maar rendement leidend. Een docent moet al gauw dertig leerlingen met uiteenlopende leerbehoeften onderwijzen. Geen wonder dat er van persoonlijke aandacht en maatwerk weinig terecht komt en dat docenten massaal uitvallen vanwege de hoge werkdruk. Een van de gevolgen is dat Nederland al jaren zakt op de internationale onderwijsranglijsten.

De politiek komt ook niet net een structurele oplossing. Het ministerie van Onderwijs gaat er komend jaar zelfs het minst van alle ministeries op vooruit. Het werkelijke probleem wordt echter niet geadresseerd: de veel te hoge lasten op arbeid.

De schatkist wordt voor bijna 60 procent gevuld met lasten op arbeid zoals inkomstenbelasting en premies. Werknemers houden daardoor minder van hun loon over. Voor werkgevers gaat het inzetten van mensen gepaard met torenhoge kosten bovenop het nettoloon. Zo ontstaat een prikkel om die dure arbeidskrachten zo efficiënt mogelijk in te zetten. Precies daarom staan arbeidsintensieve sectoren zoals de zorg en het onderwijs zo onder druk.

De oplossing ligt dan ook voor de hand: verlaag de lasten op arbeid voor werknemers en werkgevers. Werknemers houden dan netto meer over. Tegelijkertijd kunnen werkgevers, waaronder scholen, met hetzelfde budget meer mensen in dienst nemen en/of beter betalen.

Een dergelijke lastenverlichting kan gefinancierd worden door te belasten wat we écht minder willen, zoals CO2-uitstoot, waterverbruik en afval. Op die manier stimuleren we het inzetten van mensen en ontmoedigen we het overmatig gebruik van natuurlijke hulpbronnen. En precies dat is wat onze economie nodig heeft om de klimaat- en onderwijscrisis het hoofd te bieden: alle ruimte voor banen en betaalbare om- en bijscholing, terwijl het principe ‘de vervuiler betaalt’ eindelijk wordt toegepast. Dit zijn we onze jeugd en toekomstige generaties verschuldigd.

#2 Sociaal ondernemerschap | Erwin van Huigenbosch en Annemiek

Aflevering 2 is een feit! Toen we deze podcast begonnen wist Annemiek direct dat ze Erwin van Huigenbosch wilde interviewen. Erwin is ondernemer bij Astare. Vier jaar geleden volgde Annemiek een workshop bij hem en werd enorm geïnspireerd door zijn visie op sociaal ondernemerschap. In deze podcastaflevering praten Erwin en Annemiek over de mogelijkheden om je idealen te verwezenlijken binnen het huidige kapitalistische systeem.

Als consument kunnen wij bedrijven tot rechtvaardigheid dwingen

Door: Thom van Duuren – juni 2020

Bedrijven zijn niet moreel of immoreel, maar mensen wel, aldus Stevo Akkerman. Tijd voor ons om moreel juist te handelen en bedrijven die geen staatssteun verdienen te boycotten.
In zijn column stelt Akkerman dat bedrijven recht hebben op overheidssteun omdat dit nou eenmaal zo is vastgelegd in de wet. De ophef is begrijpelijk maar het is “onzin om teleurgesteld te zijn” volgens Akkerman. “Hadden we maar andere regels moeten maken”.

Uiteraard deugen de huidige regels in Nederland voor multinationals van geen kant. Bedrijven als Starbucks, Nike, Google en Apple hebben de afgelopen jaren over hun gestalde of doorgesluisde miljarden amper belasting betaald. Vorig jaar’ behaalde’ Nederland de vierde plek op de ranglijst van belastingparadijzen van Tax Justice Network, achter het vertrouwde rijtje Maagdeneilanden, Bermuda en de Kaaimaneilanden. Het Europees Parlement heeft ons land middels een resolutie zelfs officieel aangemerkt als belastingparadijs. Het krankzinnige plan van Rutte om de dividendbelasting ook nog een af te schaffen, sneuvelde pas na langdurige ophef.

Daarbovenop komt nog dat bedrijven nu geen geld hebben om salarissen te betalen, maar wel op grote schaal dividend uitkeren en eigen aandelen opkopen. En ook hier geldt: volgens de regels mag het. Ondertussen lijkt het erop dat, gelijk de financiële crisis van 2008, de rekening grotendeels wordt betaald met het belastinggeld van kleine ondernemers, zzp’ers en werknemers in loondienst.

De collectieve verontwaardiging van de afgelopen weken, culminerend in een oproep van tientallen prominenten in De Volkskrant om strenge voorwaarden te stellen aan de bedrijven die steun ontvangen, is een duidelijk signaal naar de overheid. Maar ook voor ons, burgers en consumenten is een rol weggelegd.

Want Akkerman heeft gelijk dat alleen ophef geen zin heeft. Je boos maken om bedrijven die zich weliswaar aan de regels houden, maar simpelweg niet deugen, kan én moet vergezeld gaan met daden. Dus consument: pas de eisen die je van de overheid verwacht ook toe op je eigen koopgedrag. Kies in plaats van Starbucks voor een lokaal koffietentje, gebruik niet Google als zoekmachine, maar een duurzaam alternatief als Ecosia en overweeg een Fair (in plaats van I) phone. Natuurlijk hoort de overheid paal en perk te stellen aan dit grootschalige onrecht. Maar door onze eigen keuzes kunnen we ook in verzet komen.  

Creatief denken is geen luxe hobby, maar van levensbelang

Gepubliceerd: Het Parool – 25 maart 2020
Door: Thom van Duuren

Sinds de Tweede Wereldoorlog is het openbare leven niet meer zo verstoord geraakt als nu. De uitbraak van het coronavirus dwingt ons tot ongekende ingrijpende en vergaande maatregelen. En juist in deze tijd van disruptie en nood is creatief denken geen luxe hobby, maar van levensbelang. Regelmatig laait de discussie weer op over het ‘nut’ van schoolvakken als tekenen, handvaardigheid en ckv/kvc. Waarom zoveel tijd en energie steken in kennis en vaardigheden die moeilijk meetbaar zijn (wat bepaalt eigenlijk een goede tekening) en geen algemeen verwachte verworvenheden (zoals goed kunnen schrijven in het Nederlands) zijn?

Kunstwerken
Precies om wat we nu meemaken. Creatief denken is het zoeken van oplossingen voor tot dan toe onbekende situaties. En ja, sommige mensen zijn hier beter in dan anderen maar creativiteit is trainbaar. Wie herhaaldelijk op een veilig manier en in het ‘klein’ wordt uitgedaagd om een lastige, soms onduidelijk opdracht aan te gaan en daarbij haar/zijn kennis en vaardigheden op een nieuwe manier combineert, kan groeien in dit proces.

Dit geldt ook voor het recipiëren van kunstwerken. Het daagt de ‘ontvanger’ uit om een weg te vinden in wat vaak een (deels) nieuwe ervaring is. Dit leidt soms tot een gevoel niet te weten wat een kunstwerk van je ‘wilt’, of wat nou de precieze ‘betekenis’ is. Hier geldt eveneens; oefenen met het onbekende helpt om te gaan met nieuwe situaties.

Crisis
Terug naar het coronavirus. In respons op de noodgedwongen aanpassingen schieten de creatieve oplossingen als paddenstoelen uit de grond: studenten die aanbieden om op kinderen van mensen met vitale beroepen te passen; theateracteurs die ‘bankvoorstellingen’ geven; popartiesten die ‘was-je-handen-’hits maken; lesgeven op afstand in virtuele klaslokalen; mondkapjes gemaakt van alledaagse producten; de voorbeelden zijn legio.

Natuurlijk redden we het niet alleen met creativiteit. Gemeenschapszin, wetenschappelijke expertise en verstandige politieke besluitvorming zijn evenzeer onmisbaar om deze crisis het hoofd te bieden. Maar het belang van creatief kunnen denken vormt een niet te onderschatten vaardigheid die we moeten blijven cultiveren via ons onderwijs.